Zaterdag ben ik nog eens uit mijn spreekwoordelijk luie zetel (de laptop is altijd dicht bij de zetel, deze is dus hoegenaamd niet lui) gekomen, en heb mij als een waar keukenprinsesje uit zitten te sloven in de… euh… keuken. Wel die van mijn ouders, zo heb ik gene afwas.

Ik kan niets in de keuken. Nuja, niet veel. Heel erg weinig zelfs.

Maar één ding kan ik wel. Wafeltjes bakken.

Vol overtuiging heb ik dat dan dus ook gedaan. Ge moet altijd doen waar ge goed in zijt, quoi.

Het recept is er eentje van mijn mams. Uiterst geheim, dus. Dat kan ik je ook niet meedelen.

Het wafelijzer is er eentje dat al vele wafels heeft gemaakt. Maar daardoor ook zo goed.

Het resultaat mag er uiteraard wel zijn. Alleen opletten met de uitwerking. Eén wafel voor mij, eentje voor de rest gaat garantie fout na een tijdje…