Mijn vorige post over de Dakar was vlak na de start, nu zitten we bijna aan het einde. Nodeloos te vermelden dat er erg veel voorvallen geweest zijn. Toch was dit een erg opmerkelijke editie, tot nu toe. Het is eigenlijk een waar slachtveld geworden. Even een korte samenvatting, niet in volledige chronologische volgorde…

Al vrij vlug in de Dakar werd het duidelijk dat de Zuid-Amerikaanse bodem geen vruchtbare zou worden voor Mitsubishi. Op het moment van schrijven is er nog maar 1 van hun wagens in koers, met erg veel achterstand. Volkswagen lijkt dit jaar wel onklopbaar.
Wat hebben we verder mee gemaakt? Een motorrijder is dood terug gevonden, 10 meter van zijn motor, met voldoende voedsel en drank om in principe nog in leven te zijn. De doodsoorzaak bleek een hartaanval te zijn.
Verder is er een TV helikopter neergestort. Zonder veel erg, echter.
Ook opmerkelijk is de mindere presentatie van de Belgen. Zoals in mijn andere post beschreven, heeft Feryn zich wel laten merken, maar dan op niet zo een goede manier. Ook Albert Vanierschot moest het strijdtoneel verlaten, in gezelschap van Loomans, en diverse andere Belgen.
Ook zeer opmerkelijk voor deze Dakar waren het aantal branden. Veel auto’s stonden in lichterlaaie, en moesten daardoor opgeven. Ook enkele grote kleppers, en onze noorderburen Van Merkenstijn, werden slachtoffer van het vuur.
Wat echter vooral opmerkelijk is aan deze Dakar, is het feit dat de etappes bijna allemaal te lang waren. Het begon met etappe 5, die geneutraliseerd werd, en etappe 6 die ingekort werd. Uiteindelijk werd de zesde etappe ook geneutraliseerd, en voor de trucks zelfs helemaal geannuleerd. Door deze annulatie heeft de organisatie besloten om etappe 7 ook sterk in te korten. Etappe 9 en 10 werden ook ingekort. De elfde etappe werd geannuleerd.
Verder is het tot nu toe geen Dakar waar aan de leiding rijden een goed teken is. Zo is in de eerste week de toenmalige leider (Nasser Al Attiyah) uitgesloten van de wedstijd, na het missen van enkele waypoints. Gisteren is dan de toenmalige leider (Carlos Sainz) zwaar gecrashed in een rivierbedding (video), omdat het roadbook niet goed genoeg was.

En we zijn nog niet aangekomen!
Een erg bewogen Dakar dus, tot nu toe. Met veel commentaar op de organisatie. Zo zouden ze het Zuid Amerikaanse avontuur onderschat hebben, zou het roadbook niet goed zijn en zouden ze teveel invloed hebben van de fabrieksteams.
Al bij al vind ik, als toeschouwer, het een erg interessante Dakar, met veel gebeurtenissen, want een Dakar zonder avontuur, is geen Dakar.

Afgelopen weekend zijn wij (B. en ik) gaan uit eten.
Nadat we erg lang hebben moeten twijfelen tussen waar we gingen eten(de opties waren: de Griek in Hasselt, de Indiër – ook in Hasselt, Van der Valk (ergens in NL) of Het Wokrestaurant in Genk (Eetpaleis De Wandeling, that is) hebben we voor de laatste gekozen.

Omdat we zo twijfelden over de locatie, kwamen we pas om 20:30 aan in het restaurant in Genk. Binnen moesten we kiezen tussen 2 formules. De korte formule (1,5 uur all inclusive) of de lange formule (3 uur all inclusive). Omdat we toch al laat waren, en maar met zen tweetjes, kozen we voor de korte formule aan € 23 per persoon all in.

Daarna kregen we even een korte rondleiding, waar de gastheer ons even uitlegde hoe het systeem werkte. Er is een saladebar (easy!), voorgerechtenbar met warme gerechten, sushibar, dim sum, … Allemaal easy, geen uitleg nodig.
Dan is er ook een hoofdgerechtenbar. 2 eigenlijk. Alle twee met rauwe ingrediënten. Deze kan je dan zelf selecteren om je gerecht op diverse manieren showcookinggewijs te laten klaar maken. Om af te sluiten is er dan nog een goed desertenbuffet.

De ingrediënten waren uitstekend. Zo was er kangoeroe, fazantenfillet, kikkerbillen (voor de liefhebber ), inktvis, scampi’s, … die op diverse verschillende methodes klaar gemaakt kunnen worden (Japanse teppanyakiplaat, wok, …). Het gerecht wordt door de verschillende koks zeer lekker klaar gemaakt, en met zorg afgewerkt.

Als dessert waren er diverse soorten taart, ijsjes, … Er was zelfs, voor de liefhebber, een selectie sigaren voorzien.

Alle dranken zijn volledig inbegrepen, en à volonté. Nemen zoveel je wil, uit de flessen die ook op het buffet staan.

Het eten was zeer lekker. Erg goed klaar gemaakt, steeds op juiste smaak gebracht met kruiden.
Als nadelen heeft het Eetpaleis dat het niet echt enorm gezellig is. Verder was het ook erg koud, maar dat komt omdat het op die dag -10°C was, wat ook geen normale omstandigheid is.

Voor ons is Eetpaleis de Wandeling een echte aanrader waar we met plezier voor weinig geld (op het moment dat wij gingen: € 23 per persoon, all in) erg goed kan gaan eten!
(Let wel, prijzen verschillen in het week-end en door de week, maar ook de gerechten verschillen. In het week-end krijgt men blijkbaar iets meer luxueuze gerechten.)

Voor kerst heb ik de Nike+ gekregen. Dit bestaat uit een zendertje en een ontvangertje.
Het zendertje kan je in elke Nike+ loopschoen leggen. Als je geen Nike+ loopschoen hebt (zoals ik) kan je een apart houdertje kopen, dat erg makkelijk om je veters kan bevestigen.
Het ontvangertje kan je in je iPod pluggen. Let wel op, dit werkt maar op een beperkt aantal iPods ! Het zendertje werkt niet op de iPhone 3G, maar gelukkig had ik nog een iPod Nano (1st gen) thuis, daarop werkt de ontvanger wel.

De installatie is heel erg eenvoudig. Ontvanger in de schoen, zendertje aan de iPod, en klaar. Om te testen had ik even kort 5 minuten “gelopen”. (In hoeverre je echt kan lopen in onze gang…) en het ding deed het perfect. Op de iPod zie je hoe snel je gaat, en wat je nog moet doen. Ook geeft de iPod gesproken feedback. De iPod zegt hoeveel km je gelopen hebt, of, als je dichter bij je doel bent, hoeveel je er nog moet.

Vrijdag ben ik dan voor het eerst in 2009 gaan trainen. Ik ben 7 km gaan lopen op de loopband. Nike+ zat er na 7 km 400 meter naast. Ik had in werkelijkheid (volgens de loopband) 6,6 km gelopen, terwijl Nike+ zei dat ik er 7 had gedaan. Je kan trouwens het Nike+ systeem zelf calibreren, maar ik heb dit niet gedaan, omdat ik met deze afwijking best wel kan leven.

Als je thuis komt kan je je iPod even aan de computer hangen. Nike+ wordt dan automatisch als tabblad van je iPod weergegeven. Daarop kan je al enkele data van je vorige training zien. Interessant wordt het echter pas als je deze data naar Nike verzendt. Eens je een account hebt op Nike+, zie je daar een overzicht van al je trainingen, en kan je op basis van grafiekjes je prestaties bekijken. Dan kan je ook trainingsschema’s opmaken voor diverse afstanden (5km, 10km, halve marathon, marathon en custom). Ik ga beginnen aan het schema voor de halve marathon. Hier zat echter nog wel een klein probleem met het kiezen van de startdag. Concreet moest ik een dag verder kiezen (dinsdag) om op maandag te kunnen starten.
Verder zitten er nog veel functionaliteiten op de Nike+ website, die ik nog niet helemaal heb kunnen doorgronden.

Ik ben heel erg tevreden over de Nike+ (iPod). Echt een aanrader voor wie veel wil lopen, en buiten wil gaan lopen. Je kan er echt erg goed je afstand en vorderingen door inschatten.

Aanrader, dus.

Het is gewoon te druk om zelfs maar een titel voor deze post te bedenken. Tegenwoordig gaan er toch wel zeker een 100 tal mails de deur uit, twitter ik gemiddeld 7,2 keer per dag (ongeveer) en ben ik hard bezig projecten na te kijken.

Als ik dan thuis kom, ben ik ofwel bezig met een geheim project, ofwel met mijn thesis, ofwel met www.ikin.be. Die verdiende wel een aardige restyling, en daar zijn we dus mee bezig. De layout is nog niet voor publicatie, maar het plan is wel om alles in een fris jasje te steken, en mooie nieuwe content voor jullie te schrijven.

Tussendoor blog ik dan nog even. Jammer dat ik daar niet meer tijd voor kan vrij maken!

Het is weer Dakar. Dit keer een beetje verder van huis dan gewoonlijk. De Dakar gaat dit jaar door in Argentinië. De Dakar komt dit jaar ook helemaal niet in Dakar, maar soit, dat komt door Oorlogen in die buurten, en zo.

Het is blijkbaar wel een erg zware Dakar, deze editie. Ik denk dat een aantal de Afrikaanse omgeving gewoon waren, en dat deze Zuid Amerikaanse omgeving toch een nieuwe ervaring is. De snelle eerste dag heeft al enkele zware klappers tot gevolg gehad. Enkele favorieten liggen er al uit. De eerste rijder is al richting hospitaal afgevoerd.

Op de tweede dag (gisteren) is er echter nog een heel erg merkwaardig feit gebeurd met de Belgische Feryn. Zijn co stapte even uit om te kijken waar de correcte weg was, maar vond de wagen niet meer terug. Hij heeft daarna 40km te voet gewandeld, en is zo bij de finish aangekomen. De wagen heeft de finish ook gehaald, maar ze zijn wel uit competitie genomen, omdat de co in de auto over de finish moet komen.

Ondertussen is de derde etappe aan de gang. Benieuwd of die evenveel incidenten zal brengen dan de twee vorige…

Hier zijn we dan. 2009 al.
Nieuwjaar heb ik doorgebracht in Nederland. Bij de ouders van B.
Nederland en nieuwjaar is niet normaal. Het lijkt wel oorlog daar. Het was een rustig jaar dit jaar. Er zijn maar 50 auto’s in brand gestoken. Weinig bushokjes stonden nog recht. Verder was er geen minuut stilte vanaf 31 december 08:00 tot 2 januari 23:00. Alle soorten vuurwerk steken de jongeren constant af. Constant. Zonder even te pauzeren.
Op alle straten ligt 3 cm afval van alle bommetjes, vuurwerkdingen, chinees vuurwerk, tonnetjes, … Nepoorlog, dus.

Daarna zijn we naar het vredige Westerbork gereden. Wat een mooie streek is dat toch. Zoveel rust, zo weinig lichtpolutie (Zie, daar, de Melkweg!) en zo een stilte. Geweldig.

En vandaag zijn we terug aan het werk. Ik ben trouwens nog altijd mijn goede voornemens aan het bedenken. Hah!

Happy new year all!
Best wishes for 2009.

Have lot’s of fun, money, good health, booze, … and everything you wish for. In the next 24 hours year.