Ik hou mij strikt aan mijn dieet. ’s Morgens 1 boterham met choco of speculoospasta, ’s middags 4 boterhammen, droog, met minutesoep, en ’s avonds een warme maaltijd.

En daar ben ik blij mee. Dat werkt. Net genoeg energie om de dag door te komen. Ik eet immers tussenin nog een hoopje fruit.

Maar er is mij deze winter iets opgevallen. In onze keuken is het niet echt warm. Het is de koudste plek van het huis. De verwarming staat er niet permanent aan, en blijkbaar is er iets in het huis waardoor het er kouder is als de rest van het huis. Op zich geen probleem, we zitten er toch alleen om te koken en te eten, en dan kan de verwarming het warm krijgen op enkele minuten.

Er is maar 1 neveneffect. De choco bevriest. No kidding. Ik ben grote Nutella fan, maar blijkbaar loopt er iets mis met de vloeibaarheid van de choco. Mijne pot choco is steenhard, ik kan er wel in snijden, maar smeren is not an option.

En elke dag speculoospasta is saai. Ik wil kunnen afwisselen…

Weet iemand de ideale Nutella temperatuur?

En toen, was er stilte.

Gmail is dood (atm).
Op zich geen probleem, maar het heeft wel enorm veel impact op de gebruikers. We zijn allemaal afhankelijk van e-mail, blijkbaar. Er zijn massa’s tweets hierover. Het is het evenement van de dag.

Zelf ben ik een enorme gebruiker van de services van Google. Ik gebruik ze graag. Zo gebruik ik Google Apps, met Gmail en Google Calendar. Ook gebruik ik Google reader, een Gmail los van de Google apps, en nog wel enkele dingen van hun.

Maar, plots wordt het duidelijk dat we afhankelijk zijn van hun. Het probleem met “in the cloud” werken, is dat als er geen clouds meer zijn, er enkel heldere lucht over blijft. Zonder meer.

Ik hoop in elk geval dat ze het snel fixen.

It seems that everyone is getting their panties in a bunch due to Facebook’s Terms of Service.

Well, actually, they don’t matter. When you upload your data, you are giving your data to a third party, and they can do whatever they want with it. You have almost no control over your own, personal, data when you publish it on the internet. The service can, for instance, go out of business. They can also delete your account. Furthermore, they probably have something in their TOS that they can make money off of your content.

This is not only the case for Facebook. Flickr has almost the same. So does YouTube, Twitter, …

Not only that, but also the fact that everything, and I really mean everything, is indexed and searchable via Google. Facebook opened their doors a few months ago, so that all their pages are indexable. Try searching for someone who doesn’t have a personal site or other websites that score high in Google. I bet you’ll find their facebook profile scoring high in the ranking. Furthermore, try doing an image search. Yep, that’s a profile picture you see, scoring high. And guess what? Even if Facebook had no such TOS, it would still be there in Google. And in their cache. For all to see. Let me remind you that Google remembers everything. Forever. (Ok, I know, not completely correct, but it’s just to make my point.)

Don’t get me wrong, I’m not against Google, or Facebook, or Twitter for that matter. I like their services a lot. It are these sites that make the internet to what it is now. A super medium to communicate with a lot of people.

By the way, since there was so much to do about the TOS of Facebook, they reverted it. But I don’t think that will be a permanent thing. And it shouldn’t be, because once you live your online life by the rule that everything you post on the net, should be readable for everyone (including your grandmother), there is nothing to fear.

Or is there?

Ik heb niet veel tijd de laatste tijd. Daardoor minder tijd om te bloggen, jammer genoeg.

Maar ik wil toch deze dag markeren om over een jaar te kunnen kijken wat de invloed was van de beslissingen van vandaag op onzer aller toekomst.

Juist ja, Fortiswas !

And so we’re back, from out of space…

Gekke boel, tijdje down geweest, maar nu weer he-le-maal en volledig terug!

Mijn vorige post over de Dakar was vlak na de start, nu zitten we bijna aan het einde. Nodeloos te vermelden dat er erg veel voorvallen geweest zijn. Toch was dit een erg opmerkelijke editie, tot nu toe. Het is eigenlijk een waar slachtveld geworden. Even een korte samenvatting, niet in volledige chronologische volgorde…

Al vrij vlug in de Dakar werd het duidelijk dat de Zuid-Amerikaanse bodem geen vruchtbare zou worden voor Mitsubishi. Op het moment van schrijven is er nog maar 1 van hun wagens in koers, met erg veel achterstand. Volkswagen lijkt dit jaar wel onklopbaar.
Wat hebben we verder mee gemaakt? Een motorrijder is dood terug gevonden, 10 meter van zijn motor, met voldoende voedsel en drank om in principe nog in leven te zijn. De doodsoorzaak bleek een hartaanval te zijn.
Verder is er een TV helikopter neergestort. Zonder veel erg, echter.
Ook opmerkelijk is de mindere presentatie van de Belgen. Zoals in mijn andere post beschreven, heeft Feryn zich wel laten merken, maar dan op niet zo een goede manier. Ook Albert Vanierschot moest het strijdtoneel verlaten, in gezelschap van Loomans, en diverse andere Belgen.
Ook zeer opmerkelijk voor deze Dakar waren het aantal branden. Veel auto’s stonden in lichterlaaie, en moesten daardoor opgeven. Ook enkele grote kleppers, en onze noorderburen Van Merkenstijn, werden slachtoffer van het vuur.
Wat echter vooral opmerkelijk is aan deze Dakar, is het feit dat de etappes bijna allemaal te lang waren. Het begon met etappe 5, die geneutraliseerd werd, en etappe 6 die ingekort werd. Uiteindelijk werd de zesde etappe ook geneutraliseerd, en voor de trucks zelfs helemaal geannuleerd. Door deze annulatie heeft de organisatie besloten om etappe 7 ook sterk in te korten. Etappe 9 en 10 werden ook ingekort. De elfde etappe werd geannuleerd.
Verder is het tot nu toe geen Dakar waar aan de leiding rijden een goed teken is. Zo is in de eerste week de toenmalige leider (Nasser Al Attiyah) uitgesloten van de wedstijd, na het missen van enkele waypoints. Gisteren is dan de toenmalige leider (Carlos Sainz) zwaar gecrashed in een rivierbedding (video), omdat het roadbook niet goed genoeg was.

En we zijn nog niet aangekomen!
Een erg bewogen Dakar dus, tot nu toe. Met veel commentaar op de organisatie. Zo zouden ze het Zuid Amerikaanse avontuur onderschat hebben, zou het roadbook niet goed zijn en zouden ze teveel invloed hebben van de fabrieksteams.
Al bij al vind ik, als toeschouwer, het een erg interessante Dakar, met veel gebeurtenissen, want een Dakar zonder avontuur, is geen Dakar.

Het is gewoon te druk om zelfs maar een titel voor deze post te bedenken. Tegenwoordig gaan er toch wel zeker een 100 tal mails de deur uit, twitter ik gemiddeld 7,2 keer per dag (ongeveer) en ben ik hard bezig projecten na te kijken.

Als ik dan thuis kom, ben ik ofwel bezig met een geheim project, ofwel met mijn thesis, ofwel met www.ikin.be. Die verdiende wel een aardige restyling, en daar zijn we dus mee bezig. De layout is nog niet voor publicatie, maar het plan is wel om alles in een fris jasje te steken, en mooie nieuwe content voor jullie te schrijven.

Tussendoor blog ik dan nog even. Jammer dat ik daar niet meer tijd voor kan vrij maken!

Het is weer Dakar. Dit keer een beetje verder van huis dan gewoonlijk. De Dakar gaat dit jaar door in Argentinië. De Dakar komt dit jaar ook helemaal niet in Dakar, maar soit, dat komt door Oorlogen in die buurten, en zo.

Het is blijkbaar wel een erg zware Dakar, deze editie. Ik denk dat een aantal de Afrikaanse omgeving gewoon waren, en dat deze Zuid Amerikaanse omgeving toch een nieuwe ervaring is. De snelle eerste dag heeft al enkele zware klappers tot gevolg gehad. Enkele favorieten liggen er al uit. De eerste rijder is al richting hospitaal afgevoerd.

Op de tweede dag (gisteren) is er echter nog een heel erg merkwaardig feit gebeurd met de Belgische Feryn. Zijn co stapte even uit om te kijken waar de correcte weg was, maar vond de wagen niet meer terug. Hij heeft daarna 40km te voet gewandeld, en is zo bij de finish aangekomen. De wagen heeft de finish ook gehaald, maar ze zijn wel uit competitie genomen, omdat de co in de auto over de finish moet komen.

Ondertussen is de derde etappe aan de gang. Benieuwd of die evenveel incidenten zal brengen dan de twee vorige…

Hier zijn we dan. 2009 al.
Nieuwjaar heb ik doorgebracht in Nederland. Bij de ouders van B.
Nederland en nieuwjaar is niet normaal. Het lijkt wel oorlog daar. Het was een rustig jaar dit jaar. Er zijn maar 50 auto’s in brand gestoken. Weinig bushokjes stonden nog recht. Verder was er geen minuut stilte vanaf 31 december 08:00 tot 2 januari 23:00. Alle soorten vuurwerk steken de jongeren constant af. Constant. Zonder even te pauzeren.
Op alle straten ligt 3 cm afval van alle bommetjes, vuurwerkdingen, chinees vuurwerk, tonnetjes, … Nepoorlog, dus.

Daarna zijn we naar het vredige Westerbork gereden. Wat een mooie streek is dat toch. Zoveel rust, zo weinig lichtpolutie (Zie, daar, de Melkweg!) en zo een stilte. Geweldig.

En vandaag zijn we terug aan het werk. Ik ben trouwens nog altijd mijn goede voornemens aan het bedenken. Hah!

Happy new year all!
Best wishes for 2009.

Have lot’s of fun, money, good health, booze, … and everything you wish for. In the next 24 hours year.